taglibro de nenifaranto

mi protestas!

Thu, 23 Feb 2006 00:31:22 GMT

Mi forte protestas. Kial plorado neniel helpas plibonigi la vivon????

Pola Radio

Tue, 21 Feb 2006 15:07:22 GMT

Aŭskultu Polan Radion, kaj via tago beliĝos :-)

antaŭ 19 jaroj

Tue, 21 Feb 2006 01:54:19 GMT

Neniam mi konis miajn avojn, ĉar avo Giovanni mortis en kvindekaj jaroj kaj avo Nicola mortis nur du monatoj post kiam mi naskiĝis. Sed, ekde kiam mia kara amiko aĉetis por mi "En barko senpilota", avide mi trafoliumas nokte, kiel nun, tiujn paĝojn en kiuj troviĝas la poemoj de la poeto kiujn li verkis en 1986a, la jaro dum kiu mi naskiĝis. [Nu jes, tiam naskiĝis lia nepino, ne nur mi ;-)] Avide, jes. Ĝis konsumi ilin, paĝon post paĝo.
Kaj mi imagas lin finverki poemon kaj kaŝe meti ĝin sub mian kusenon.

«[...] Trans la pord' atendas ĉio,
Plena korb' da emocio:
Paŝu vi kun energio,
Ja la vivo krutas!

Sed survoje al la alto
Dum la granda peno
Vin subtenu korekzalto,
Ne malhelpu spleno.
En mallum' ne kaŭru honte!
Spertu vigle kaj volonte,
Iru al la ĝoj' renkonte,
Brava laŭ sinteno!»

Mi kaj la kafo

Sun, 19 Feb 2006 16:45:53 GMT

Kiam mi estis infano, mi estis ĉiam ravita de la plenkreskuloj kiuj post la tagmanĝo dimanĉa trinkadis malrapide brunan likvaĵon varmegan. La tuta manĝoĉambro pleniĝis je ties odoro kiu tiklis mian nazon kaj mian scivolemon tiel, ke mi volis gustumeti ĝin. Panjo, mi memoras, ne aprobis, ĉar "Vi tro etas". Tio estas laŭvorta traduko, kompreneble! Ĉar tiam mi estis ege dika :-) se mi trovos fotojn pri mi, mi certe montros por doni al vi ceteran ridon ;-)
Paĉjo, male, iomete konsentis, ke mi gustumetu iom da. Kaj kiam li preskaŭ fintrinkis la kafon, li donis al mi la taseton dirante "Trinketu!". Ĉiu, kiu almenaŭ unufoje en sia vivo trinkis kafon, scias, ke je la fino restas ĉiam iom da sukero ĉe la fundo; ĝuste pro tio, la kafo estis, por mi sepjara infano, dolĉa kaj agrabla.
Post iom da tagoj, kaŝe mi trinkis taseton da kafo sed sensukera, kaj mi ege malŝatis... ĝis tiom, ke mi ne plu trinkis kafon dum jaroj.
Poste, mi eniris seminarion por pastriĝi. Kaj tiam mi memoras, ke ni havis ĉambron kie ni povis arigi ĉion por ke ĉio estu alirebla de ĉiu ajn. Tie, troviĝis ankaŭ kafilo. Kiam Francesco, mia kara amiko, pretigis kafon, la tuta koridoro pleniĝis kafodore. Kutime, mi ekis lerni jam tuj post la tagmanĝo, dum la aliaj iris futbali ĉe la korto. Jam je la 14a kaj duono, oni aŭdis la frapojn de la piedoj supreniri la ŝtuparon kaj marŝi la koridoron dum trablovo kunportis kafan anoncon. Pli malpli okazis la samo, kiel en la leginda romaneto de István Ertl, "la Postdomo":

«- Kafo preta!
[...] tra ĉiuj etaĝoj Pavlove ekfunkciis salivaj glandoj, rapidiĝis mesaĝtajpaj fingroj, frapiĝis necesejaj pordoj, kaj - dum tempero - en ĉambro Klaŭstralio eĉ la mura fendego, kovrita per kalendaro de Mona Turismo por 2003, forgesis plilarĝiĝi.»

Pasis jaroj, ekde tiam mi ne plu trinkis kafon, ĉar mi dum du jaroj dormis maksimume du horojn tage. Mi ne komprenis kial, kaj tio ege streĉis min kaj la lernejaj rezultoj ne estis tiom elstaraj...
Mi ne plu sukcesis dormi pli ol du horoj, maksimume tri dimanĉe, sed ne pli. Fine, io okazis. Mi trovis knabinon kiu montriĝis komprenema rilate min kaj miajn problemojn. Kaj danke al ŝi, mi komprenis kio okazis. Mi timis enui, ne plu memori miajn sonĝojn, koŝmari kaj, ĉe la vek(iĝ)o, alfronti novan malbelan tagon.
Hodiaŭ mi trinkis kafon ĉe mia onklino, sed male ol 12 jaroj antaŭe, mi trinkis taseton da kafo, ĝisfunde kaj per kulereto mi gustumetis ankaŭ la fundan brunsukeron.
Mi ĝojas, ke nun mi ne havas la problemojn kiuj teruris min. Se mi ne plu memoras miajn sonĝojn, koŝmarojn aŭ ion ajn, mi simple prifajfas, kaj inventas ilin el nulo. Nomu tion: noveli, poemi. Mi simple nomas tion: vivi.
Bonan kafon al ĉiuj!

amaskomunikiloj

Sat, 18 Feb 2006 23:37:32 GMT

tejo-oficejo: ĉiuj pri Torino....
tejo-oficejo: .... paroli *nun* pri Torino...???!
tejo-oficejo: ŝajnas ke iu mistrafis la tempon!
tejo-oficejo: preterdormis la epokon!
tejo-oficejo: la TEJK-Kunsido en Torino jam estis, novembre 2005!
Nicola, nenifaranto: jes... kiu parolas pri ghi?
tejo-oficejo: ĉiuj amaskomunikiloj
Nicola, nenifaranto: ah tiuj...
Nicola, nenifaranto: :D:D

och frihetsklockorna ringa!

Sat, 18 Feb 2006 16:08:30 GMT

el: http://www.prato.linux.it/~lmasetti/canzonicontrolaguerra/canzone.php?id=3171&lang=it
Elegi för Salvador Allende
de Björn Afzelius

Vindarna slutade blåsa.
Fåglarna slutade sjunga.
Tiden stod plötsligt stilla;
Det var som om allting höll andan.

Salvador Allende vargtimmen slår.
Men en dag skall skyarna skingras
och frihetsklockorna ringa,
och Chile läka sitt sår.

Himlarna mörknar och mullrar.
Blixtarna skär genom rymden.
Regnet piskar mot jorden.
Männskorna kurar i stormen.

Salvador Allende vargtimmen slår.
Men en dag skall skyarna skingras
och frihetsklockorna ringa,
och Chile läka sitt sår.

Så kommer den iskalla natten
med hunger och bultande hjärtan;
Med tungor som viskar i mörkret
om skräcken som bindar oss samman.

Salvador Allende vargtimmen slår.
Men en dag skall skyarna skingras
och frihetsklockorna ringa,
och Chile läka sitt sår.

Kanoner, gevär och soldater
kan bara ta våra kroppar,
men frihetsdrömmen inom oss
kan inga hotelser stoppa.

Salvador Allende vargtimmen slår.
Men en dag skall skyarna skingras
och frihetsklockorna ringa,
och Chile läka sitt sår.

Morti pro idealoj - Brassens

Fri, 17 Feb 2006 22:51:35 GMT

el: http://www.prato.linux.it/~lmasetti/canzonicontrolaguerra/canzone.php?id=396&lang=it

СМЕРТЬ ЗА ИДЕЮ

Пасть за идею? Что ж,идея неплохая
Я сам едва не пал под натиском людей,
Что с криками "Ура!",плакатами махая,
Шли плотною толпой на смерть ради идей
Пристроившись в хвосте, как будто на аркане,
Поплелся вслед и я, тихонько подхватив,
Их песню, но уже на собственный мотив:
Умрем ради идей! Я - за! Двумя руками!
Умрем! Но стариками!

Пусть кажутся порой намеренья благими,
Не следует хватать идеи на лету,
А то, неровен час, отдашь концы во имя
Той, что уже назавтра будет не в ходу.
Приятно пасть в бою с идейными врагами,
Но горько в смертный час понять, что прогадал,
Что в спешке не за ту идею жизнь отдал...
Умрём ради идей! Я - за! Двумя руками!
Умрем! Но стариками!

Речистые вожди на нашей с вами тризне
Твердят на все лады, что ради их идей
Не жалко, черт возьми, и миллиона жизней
Но сами не спешат расстаться со своей
Туда, где льется кровь, их не загнать пинками.
За делом рук своих, следя из-за кулис,
Похоже, все они когда-то поклялись:
"Умрём ради идей! Мы - за! Двумя руками!
Умрём! Но стариками!"

Затмили небосвод знамёна сект и фракций,
Девизов пруд пруди и лозунгов не счесть,
И мучает вопрос безусых новобранцев:
Какую из идей для смерти предпочесть?
И выбрав наугад, за новыми богами
Бегут они гурьбой на новой бойни шум
Но мудрый не спешит в могилу наобум:
Умрём ради идей! Я - за! Двумя руками!
Умрём! Но стариками

Когда бы рай земной, обещанный не раз нам,
И вправду мы могли построить на крови,
Давно бы цвел наш мир оазисом прекрасным
И вместо воронья нам пели б соловьи.
Но снова на "потом", как повелось веками,
Отложен век златой, и боги жаждут вновь
Вновь смерть рождает смерть и снова льется кровь
Умрем ради идей! Я - за! Двумя руками!
Умрем! Но стариками

Зовущие на смерть, умрите! Это просто ж!
Но ради всех святых, не трогайте других
Для многих эта жизнь - единственная роскошь,
Отмерен путь земной - отсрочек никаких.
Костлявая точна без ваших понуканий
Будь проклята пора безвременных кончин
Под возгласы "Ура!", под скрежет гильотин...
Умрем ради идей! Я - за! Двумя руками!
Умрем! Но стариками.

Esperanto - ĉu lingvo de paco? "

Fri, 17 Feb 2006 15:16:41 GMT

La 30a IJF en Umbrio de la 13a ĝis la 18a de aprilo 2006
En Torricella, ĉe lago Trasimeno, oni diskutos ĉu esperanto estas aŭ povas esti lingvo de paco

30a INTERNACIA JUNULARA FESTIVALO
" Esperanto - ĉu lingvo de paco? "

Nia Festivalo estas unu el la plej ŝatataj junularaj renkontiĝoj en la tuta Eŭropo. Oni spiras la specialan esperantan bonetoson, miksaĵo de amikemo, ĝuado, malsameco-respekto. Partoprenas kaj fluparolantoj kaj komencantoj, kaj vi ege facile amikumos kun geitaloj kaj eksterlandanoj.
Oni povas partopreni kiel plenkotizanto aŭ memzorganto. Helpe de vi ni faciligos al la partoprenantoj vojaĝi eksterlanden: informiĝu ĉe la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj de via ŝtato pri la protokoloj kaj kontaktu nin.
Ĉiu-jare IEJ elektas temon por la Festivalo, pri kiu oni prelegas, diskutrondas, laborgrupas. La distra programo trakteblas en la nokta universitato. Dumtage oni povas elekti kursojn pri dancado, memdefendo, ktp. Okazos kursoj pri la itala kaj pri esperanto, por
komencantoj kaj progresintoj. Dum la vespera programo ofte okazas: koncerto, teatraĵo, internacia vespero, dumnokta promenado en la urbo, ktp.
Funkcias dum la tuta nokto la trinkejo, la dancejo kaj la gufujo. Helpe de la lokaj komunumestroj, ni klopodas vidigi la belaĵojn de la ĉirkaŭaĵo. Kutime oni eskursas duontagon. Kiel konate, nenio farendas dum la festivalo: ĉiu mem decidas kiamaniere (mal)ŝpari sian tempon.

Aliĝu rekte: http://iej.esperanto.it/ijf/2006 aŭ skribu al
ijf.admin ĈE esperanto.it por kromaj informoj.

Nicola Ruggiero
gazetara IEJ-ataŝeo
nicola.ruggiero ĈE esperanto.it

se...

Mon, 13 Feb 2006 22:44:11 GMT

Se vi ghis nun taksis min stulta, freneza, itala kaj mokema vi ja konis min. Jen kroma pruvo ;-)

Dankon al Irek, Anna kaj chefe Irminka ;-)

:-D

Mon, 13 Feb 2006 22:19:35 GMT

(23:11:47) il fannullone | la nenifaranto | leniuch: kiel vi diras germane "nenifaranto"?
(23:12:14) Felix: mh, pejorative "Nichtsnutz", sed tio estas pli vere sentaŭgulo
(23:12:23) il fannullone | la nenifaranto | leniuch: :D
(23:12:27) Felix: vidu, en Germanio tiaj homoj ne ekzistas
(23:12:23) il fannullone | la nenifaranto | leniuch: :D :D :D

en Varsovio

Wed, 08 Feb 2006 11:59:38 GMT

Ve, mi ne povis ne blogi esperante! Ĝuste (aŭ ĵuzde?) pro tio, jen mi ĉi tie ĉar mia ttt-ejo estas rekonstruenda :)
Mi fartas ĝenerale bone, ĉi tie la etoso estis belega kaj hodiaŭ je la 18a mi alflugos Italien, Romen pliprecize, kaj trajnos ĝis Viterbo kie loĝas miaj onkloj! kaj poste ek al hejm'!
Verŝajne iuj sin demandas "Kial vi estas en Pollando kaj kial en Varsovio?"; nu, respondo jen pretas: mi studas ĉe postdiplomaj interlingvistikaj kursoj en Poznań kaj mia amiko Maciej ĝentile kaj bbbonkore (legu kun itala akĉento, bbbonvolu!) gastigas min ĝis hodiaŭ posttagmeze.
Por la amikoj: mi alte k forte sukcesis en ĉiu ekzameno :) mojose, verŝajne mia eseo pri la blog-fenomeno en Esperantlingvio estos eĉ publikigota en iu revuo (ve, mi nenion memoras :S).
Nun mi volas fini per poemo de Eŭgeno MIĤALSKI. Nepre legu lian Prologon.

Al virino

de Eŭgeno MIĤALSKI

El Eŭgeno MIĤALSKI, Plena poemaro, FEL, 1994, p.151

Mi kaj vi: jen kontrasto, jen sumo,
mi kaj vi: jen eksplodo, jen fal',
mi kaj vi: jen abismo, jen lumo,
mi kaj vi: jen nur "de", kaj jen "al",
mi kaj vi: jen ripoz', jen laboro,
mi kaj vi: jen pasio, jen lac',
mi kaj vi: jen plezur', jen doloro,
mi kaj vi: jen ridet', jen grimac',
mi kaj vi: jen poemo, jen prozo,
mi kaj vi: jen naiv', jen rafin',
mi kaj vi: jen donac', jen almozo,
mi kaj vi: jen komenco, jen fin'.

memoroj

Sun, 11 Jan 2004 13:47:18 GMT

hieraŭ vespere mi vesperumis kun la frato de unu el miaj eks-koramikinoj, Teresa, eble unu el unuaj amoj sinceroj fare de mi... kun ŝi mi travivis belegajn momentojn. Mi ne scias, se nun mi diros stultaĵon, tamen mi pensas, ke Teresa estintas la unua knabinon, al kiu mi vere enamiĝis...

Parfum’ miela, dolĉa, nova, bela:
el Psiĥe certe ĝi plusupreniras
ĝis de Amor’ la nazo. Dam’ ĉiela
lin frenezigas ame, ŝi elspiras

profunde kiam ŝin, la damo bela,
vangkisas li, Amor’; brakumo miras
de supre, brakoj liaj ŝin, juvela,
dolĉete ĉirkaŭprenas: nun Am’ diras.

Mil kisoj sur la vangoj kaj la kolo,
mil kisojn vidas la preterpasantoj,
mil kisoj estis, nokte, la Popolo.

Amor’ kaj Psiĥe estas amaj kantoj,
Amor’ kaj Psiĥe estas for de l’ solo,
Amor’ kaj Psiĥe estas estas esperantoj.

poste ŝi forlasis min:

Amintis mi vin: per la mens' kaj kor',
brakumoj kaj mil kisoj, dir, malfia
kaj vera korinklino; sen amor'
ni unuigis nin, trezor' vi mia.

Plorintis mi pro vi: en tiu hor'
tre malfacila mi min perdis: "Sia
vizaĝo ĉesos esti mia, for
de ŝi promenos mi al voj' histeria".

Trinkintos mi likvoran rozan vinon
por min amuzi kaj forgesi finon
mian kaj diri al la kor': "Forgesu".

En sol' mi preĝos Dien ĉe l' aŭror'
kaj poste diros mi: "Ho, mia kor',
nun maltrankvile bati rajte ĉesu".

post kiam ŝi forlasis min, mi ja trovis du knabinojn, tamen ne enamiĝante al ili... kaj, dank'al du elementoj vere gravaj en mia vivo (la dia providenco kaj esperanto) mi retrovis amikinon en Hungario, kaj ĉiknabino estas mia savankro :D dank'al ŝi, mi ree malkovris la ĝojon vivi, ami kaj amati... mia eksa plejbona amikino, Francesca, diris iam al mi, ke amo egalas al suferi... ankaŭ tio veras...

Malhavas mi l' feliĉon kiam sola
mi estas en ĉi ĉambro kaj gitaron
mi ludas. Etas la repertuaro,
ĉar estas nur gitar' kaj mi, Nicola,

sur la scenejo, sonas B bemola
- plektrum’ – mi pensas pri okulparon
vian - E sepa, daŭre kaj post kvaro,
okulfermite, G majora mola -

malsupreniras larmo el l' okulo,
pro tio sekvas D malmola; tuje
malsupren, reen, kiel larm' kaj amo,

jen mia stranga kanta am-deklamo,
mi, sopirantas vin, mi haleluje
kantados ame versojn de Katulo.

Katulo... mi enmetis, en soneton, la plej famajn versojn de la neoterika poeto, jen ili:

Malamas mi kaj amas, kaj l' kialon
ne scias mi, krom senton kaj turmenton.

Kaj jen alvenas, mia-kapen, la memoro pri mia eksamikino Francesca... mi ne scias kial, sed ankaŭ ŝi forlasis min... antaŭ longa tempo, ŝi telefonis al mi, kaj ŝi diris, ke ni du disiĝis ja pro ŝia volo... ŝi diris, ke ni disiĝis, ĉar ŝi pensis ke mi enamiĝis al ŝi... kaj tio tute ne veras! pro tio, mi tuj klarigis al Francesca, ke mi ne enamiĝis al ŝi, sed mi nur amikamas ŝin... sed nenio taŭgis, ĉar ŝi eĉ ne volas vidi min... kaj tio ne estis bona por mia humoro...

ĉi-jaron, mi ŝanĝis lernejon (pro multaj kialoj... iam mi klarigos) kaj trovis multegajn geamikojn, inter kiuj estas Arianna. Ŝi estas lertega kaj en lernejaj fakoj kaj en amikeco, kaj estas bele havi personon amika kiel ŝi. Ŝi ankaŭ verkas poemojn kaj lasttempe pro mia instigo ankaŭ novelon pri la mistikaj krizoj de nia profesoro pri ĥemio.

nun, mi havas revon... iri hungarien...

unua mesagxo

Mon, 05 Jan 2004 09:18:00 GMT

mi uxauxas!! jen mia unua mesagxo en LiveJournal! malgraux mi jam havas mian propran blogon cxe http://www.yksi.org/~miklos/blog/ mi, tamen, volas provi cxi servilon :-)

cxu iu povas diri al mi, kiel plibone uzi LiveJournal? mi ne komprenis, pri kiel eniri komunumon "esperanto"...